21

آیا کسیکه ولایت ائمه(ع) را قبول نداشته باشد، اعمالش پذیرفته نمیشود؟

آیا کسیکه ولایت ائمه(ع) را قبول نداشته باشد، اعمالش پذیرفته نمیشود؟
ایا کسی که ولایت امامان(علیهم السلام) را قبول نداشته باشد اعمال او پذیرفته نمیشود؟ چرا باید پذیرش اعمال در گرو پذیرش ولایت باشد؟پس با در نظر گرفتن روایاتی که اشاره به این مطلب دارند، اعمال اهل تسنن پذیرفته شده درگاه خداوند نیست هر چند انها به خدا و پیامبرش ایمان دارند در صورتیکه در قران فقط اشاره شده است اگر به خدا ایمان نداشته باشید اعمال تان پذیرفته نمیشود؟

پاسخ:
از ديدگاه شيعه شرط پذيرش اعمال قبول ولايت است و اين مطلب در روايات نيز آمده است:
امام سجاد (عليه السلام) به نقل از رسول الله (صلي الله عليه و آله) فرموده که آن وجود مقدس (صلي الله عليه و آله) فرموده اند: ... قسم به آن کس که جان محمد (صلي الله عليه و آله) در دست او است اگر بنده ای در روز قیامت عمل هفتاد پیغمبر را بیاورد خداوند از او نپذیرد تا خدا را به ولایت من و اهل بیتم (علیهم السلام) دیدار کند.[۱]
امام صادق (عليه السلام) هم فرموده است: نخستین چیزی که از بنده به هنگامی که در پیشگاه خدا می ایستد، پرسیده می شود از نمازهای واجب و زکات واجب و روزۀ واجب و حج واجب و از ولایت ما اهل بیت (عليهم السلام) است که اگر اقرار به ولایت ما کرده و بر آن مرده باشد نماز و روزه و زکات و حجش پذیرفته می شود و اگر در پیشگاه خدا جل جلاله بر ولایت ما اقرار نکند خدای عزوجل چیزی از اعمالش را نخواهد پذیرفت. [2]

البته اين مطلب اختصاص به شيعيان ندارد ودر روايات اهل سنت نيز آمده است كه هركس امام خود را نشناسد به مرگ جاهليت مرده است[3]

حضرت رسول اکرم (صلي الله عليه و آله) فرموده اند:نگاه کردن به چهره امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب عبادت، و یاد او عبادت است. و ایمان کسی جز با دوستی با او و بیزاری جستن از دشمنان او پذیرفته نمی شود[4].

و نیز علمای اهل سنت نقل کرده اند که پیامبر اکرم (صلي الله عليه و آله) فرمودند: یا علی! اگر کسی به اندازه عمر (حضرت) نوح خدا را عبادت کند، و به اندازه کوه احد طلا داشته باشد و در راه خدا انفاق نماید و به اندازه ای عمرش طولانی باشد که بتواند هزار بار پیاده به حج برود، آنگاه در (مکه) بین صفا و مروه مظلومانه کشته شود، ولی، ولایت تو را – ای علی! – نداشته باشد، بوی بهشت به مقام او نخواهد رسید و هرگز وارد بهشت نخواهد شد».[5]

دليل آن اين است كه خدا را بايد از راهي كه او مي گويد شناخت و دستورات او را به كار بست و مسئله امامت يكي از مسائل مهم اعتقادي است كه تبعيت از آن تبعيت از خدا و رسولش مي باشد و كسي كه به خدا و رسول او اعتقاد دارد بايد سخنان و دستورات آن ها را در زندگي خود اطاعت كند و پشت كردن به دستورات آن ها كه يكي از آن ها امامت است در واقع عدم تبعيت از خدا و رسولش مي باشد.

هر كس طبق مطالبي كه در بالا آورده شد بعد از اينكه ولايت و امامت را شناخت ولي به آن ايمان نياورد در واقع به خدا و رسولش ايمان نياورده و اين مطلب مختص امامت نمي باشد بلكه در ساير دستورات خداوند نيز چنين است مثلا كسي كه مي داند خداوند حج را واجب كرده است ولي مي گويد من حج را قبول ندارم در واقع دستور خداوند را قبول ندارد.

اما شما اشاره اي به آيه مد نظر خود نكرديد ولي گمان مي كنم منظور شما آيه 94 سوره انبياء مي باشد كه خداوند مي فرمايد:

فَمَنْ یعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْیهِ وَإِنَّا لَهُ كَاتِبُونَ
و هر کس چیزی از اعمال شایسته بجا آورد، در حالی که ایمان داشته باشد، کوشش او ناسپاسی نخواهد شد؛ و ما تمام اعمال او را می‌نویسیم.

اگر طبق اين استدلال بخواهيم مسئله امامت را در پذيرش اعمال ناديده بگيريم بايد مسئله نبوت را نيز در پذيرش اعمال ناديده بگيريم و بالاتر از آن اصلا نيازي به عمل و اطاعت نيست زيرا صرف ايمان به خدا كفايت مي كند در حالي كه هيچ مسلماني چنين سخني نمي گويد بلكه لازمه ايمان به خدا ، ايمان به رسول او و تبعيت از دستورات خدا و رسولش است و كسي كه به رسول و حجت او ايمان نداشته باشد به خداوند ايمان ندارد.

شهيد مطهري(ره) در اين زمينه مي فرمايد:

باید دید ایمان به نبوت و امامت از چه نظر لازم است و چرا باید شرط قبول اعمال باشد؟ به نظر می رسد دخالت ایمان به انبیاء و اولیاء خدا در پذیرش اعمال از دو جهت است: یکی اینکه معرفت آنان برمی گردد به معرفت خدا. در حقیقت شناختن خدا و شؤون او بدون معرفت اولیاء خدا کامل نمی گردد، به عبارت دیگر اینکه شناختن خدا بطور کامل شناختن مظاهر هدایت و راهنمایی است. دیگر اینکه شناختن مقام نبوت و امامت از این نظر لازم است که بدون معرفت آنان، بدست آوردن برنامه کامل و صحیح ممکن نیست.[6]


[۱]. مفید، أمالی، ص ۱۱۵، ناشر، کنگره شیخ مفید، قم، چاپ اول، ۱۴۱۳ ق.
[2]. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج‏۲۷، ص ۱۶۷، نشراسلامیة، تهران، سال چاپ، مختلف، نوبت چاپ، مکرر.
[3]براي اطلاع از مصادر اين حديث به مقاله مصادر حدیث «من مات و لم یعرف إمام زمانه» ، نویسنده: فقیه الإیمانی، السید مهدی ، فلسفه، کلام و عرفان » رسالة الثقلین » آذر 1373 - شماره 11 مراجعه فرماييد.
[4] مناقب خوارزمی، 19 و 212؛ کفایة الطالب، گنجی شافعی، 214. «... النظر الی وجه امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب عبادة و ذکره عبادة ولایقبل الله ایمان عبد الا بولایته والبرائة من اعدائه
[5] "… ثم لم یوالیک یا علی لم یشم رائحة الجنة ولم یدخلها"مناقب، خطیب خوارزمی، مقتل الحسین (ع)، خوارزمی، 1/37
[6] مجموعه‏ آثار استاد شهيد مطهرى، ج‏1، ص: 310
 
تعداد امتیازات: (0) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (1027)
کد خبر: 3899
  • آیا کسیکه ولایت ائمه(ع) را قبول نداشته باشد، اعمالش پذیرفته نمیشود؟

RSS comment feed نظرات ارسال شده

هم اکنون هیچ نظری ارسال نشده است. شما می توانید اولین نظردهنده باشد.

ارسال نظر جدید

تنها کاربران ثبت نام کرده مجاز به ارسال نظر می باشند.
اين ماه: 70478                              ديروز: 2318                              امروز: 3018

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت برای تبیان خراسان جنوبی (سال 2018) محفوظ می باشد.