08

بستر چهارشنبه‌های سفید، خلاء فرهنگی داخل کشور است

بستر چهارشنبه‌های سفید، خلاء فرهنگی داخل کشور است

در گفتگوی اختصاصی تبیان با مدیر پرس تی وی لندن مطرح شد:

بستر چهارشنبه‌های سفید، خلاء فرهنگی داخل کشور است/علی‌نژاد فقط می‌خواهد دیده شود

مسیح علی نژاد یک پدیده عجیب و غریب نیست، اگر این حاشیه‌ها را از او جدا کنیم، آن هسته مرکزی‌اش شبیه خیلی آدم‌های دنیا است؛ او یک فردی است که خیلی دوست دارد دیده شود.


«آزادی‌های یواشکی»، «چهارشنبه‌های سفید» و «دختران خیابان انقلاب»، چند سال است که به چالش حجاب در شبکه‌های مجازی تبدیل شده‌اند.

عده‌ای در داخل معتقدند این اقدامات فقط نوعی اعتراض به حجاب اجباری است، ولی عده‌ای دیگر این کمپین‌ها را بخشی از پازل تهاجم فرهنگی می‌دانند؛ تهاجمی که این‌بار به وسیله روزنامه نگار پر حاشیه ایرانی، یعنی مسیح علی‌نژاد هدایت می‌شود.

با مشاهده این اقدامات، فارغ از موفق شدن یا نا موفق بودنشان، شبهات و سوالاتی در ذهن شکل می‌گیرد؛ سوالاتی نظیر اینکه چه کسانی و چرا به علی‌نژاد فرصت می‌دهند تا در صدای آمریکا زنان ایرانی را به مبارزه با حجاب دعوت کند؟ و اساسا چرا روی مسئله حجاب فوکوس کرده‌اند؟ و چه عواملی در اجرایی شدن کشف حجاب‌ها موثر بوده است؟

برای پاسخ به این سوالات، باید به سراغ کسی می‌رفتیم که نسبت به راهبرد‌ها و روش‌های رسانه‌های غربی آگاهی داشته باشد؛ به همین دلیل با سید مهدی میرطالب، مدیر شبکه پرس تی وی در لندن گفتگو کردیم. او که به گفته خودش از ابتدای شکل‌گیری شبکه‌های مجازی آن‌ها را رصد می‌کرده معتقد است، نا‌هنجاری فرهنگی برای شکل گیری به عوامل خارجی ضد فرهنگ و عوامل داخلی بستر‌ساز نیاز دارد. او معتقد است نقش رسانه‌های غربی در مسئله فرهنگ، شایعه‌سازی و بی هویت کردن افراد جامعه نسبت به عقبه فرهنگی خود است و این موضوع زمانی جامه عمل می‌پوشد که خلا‌ءهای فرهنگی داخلی وجود داشته باشد.

این فعال حوزه رسانه ضمن تطبیق چالش چهارشنبه‌های سفید با عوامل موثر داخلی و خارجی عنوان کرد که مسیح علی‌نژاد نه یک آزادی خواه مدافع حقوق زنان ایرانی، بلکه شهرت‌طلبی است که به هر کاری دست می‌زند تا دیده شود. مشروح این گفتگو را در ادامه می‌خوانید؛

تبیان: یکی از چالش های فرهنگی چند ماه اخیر، کمپین چهارشنبه های سفید است؛ خانم مسیح علی نژاد چه هدفی را از راه انداختن این جریان دنبال می کند و اساسا چه جریانی در خارج و داخل از او حمایت می کنند؟

درباره خانم علی نژاد و این پدیده‌هایی که گاهی در جوامع پیش می آید، سه مولفه مطرح است؛ یکی مولفه شخصی، دوم شرایط داخلی که در آن مقطع زمانی بستر کار را فراهم می کند و همچنین کمک هایی که شرایط خارجی به این افراد می کنند.

وظیفه رسانه‌های غربی شایعه سازی است، می‌گویند باید تا می‌توانید شایعه سازی کنید؛ مثلا می‌گویند "قبل از انقلاب شما زندگی خیلی بهتری داشتید، ببینید زن ها چقدر آزاد بودند".


البته فکر می کنم خانم علی نژاد یک پدیده عجیب و غریب نیست، اگر این حاشیه ها را از او جدا کنیم، آن هسته مرکزی اش شبیه خیلی آدم های دنیا است. او فردی است که خیلی دوست دارد دیده شود؛ خب ما در جوامع غربی هم داریم افرادی که دوست دارند به هر نحوی در شغل خودشان دیده شوند، دوست دارند معروف شوند.

مثلا در آمریکا بعضی از خواننده ها بودند که احساس می کردند صدای خیلی خوبی ندارند، یا اعتماد به نفس پایینی داشتند، مثل مدونا؛ این خانم خیلی سعی کرد دیده شود، ولی آخر مجبور شد در کنسرت لباسش را در بیاورد تا دیده شود، به نظرم علی نژاد از همین آدم هاست.

در فضای مجازی هم از این آدم ها داریم، مثل امیر تتلو که به مادرش فحش می دهد تا دیده شود. اصلا علی نژاد در بی بی سی نتوانست کار کند چون می‌خواست مستقل باشد و دیده شود و شرائط دیده شدن در بی بی سی فراهم نبود.

تبیان: برای این ادعا که می گویید علی نژاد برای دیده شدن فعالیت می کند چه دلیلی دارید؟

برای پاسخ به این سوال باید برگردیم و سوابق و گذشته خانم علی نژاد را بررسی کنیم؛ این خانم تمام تلاشش را کرد که در ایران دیده شود، به طور مثال جلوی رئیس جمهور آواز خواند که این کار هنجارشکنی بزرگی است و اگر هر کس، هرجای دنیا این کار را انجام دهد دیده می‌شود، اما در آن زمان چون پلتفرم های کافی نظیر اینترنت برای دیده شدن وجود نداشت،  به همین دلیل موفق نشد معروف شود.

یک بحث معروفی در روانشناسی وجود دارد که تمام افراد برای کارهایی که انجام می‌دهند، باید به کودکی خود رجوع کنند. او در یک خانواده سنتی و روستایی محترم، بزرگ شد ولی از خانواده خودش راضی نبود؛ به هر حال در این خانواده درس خواند و بالا آمد، دانشگاه رفت اما در زندگی به تضادهایی برخورد مثلا ازدواج ناموفقی داشت، مجبور شد بچه‌اش را خودش بزرگ کند؛ علاوه بر این از ظاهری که داشت ناراضی بود خودش بارها گفته به خاطر اینکه ظاهر خوبی نداشته در جامعه اذیت می‌شده.

تبیان: اشاره کردید؛ عواملی هم در خارج از کشور به علی نژاد کمک می کنند؛ دقیقا چه اتاق فکری پشت پرده حضور  مسیح علی نژاد قرار دارد؟

واقعیت این است که غربی‎ها، اتاق فکر خاصی ندارند یا اینکه فرض کنید بازوی اجرایی خاصی داشته باشند، این طور نیست. وظیفه رسانه‌های غربی شایعه سازی است، می گویند باید تا می توانید شایعه سازی کنید؛ مثلا می گویند "قبل از انقلاب شما زندگی خیلی بهتری داشتید، ببینید زن ها چقدر آزاد بودند". مسیح علی نژاد هم به این گروه رسانه‌ای پیوسته و همین کار شایعه سازی را می کند.

نسبت بودجه‌هایی که داخل برای حوزه‌های فرهنگی خرج می‌شود خیلی بیشتر است؛ علاوه بر اینکه آن‌ها درست از بودجه استفاده می‌کنند ولی ما هرز استفاده می‌کنیم؛ خرج احساسی می‌کنیم.


من با جرمی کوربین که الان رییس حزب کارگر است یک مصاحبه ای داشتم، یک بار در پارلمان انگلیس به من گفت یک فرمولی وجود دارد که همه این نماینده های مجلس به این فرمول آشنا هستند. فرمول این است که شما را از عقبه فرهنگی خودتان جدا می کنند و می برند به عقبه دوری که چیزی از آن باقی نمانده، مثلا دوران کورش و داریوش که چیزی از آن باقی نماده است. همچنین از عقبه مذهبی هم جدا می کنند، که اگر این فرمول جواب بدهد هیچ پدر و مادری نمی توانند فرزندان خود را کنترل کنند چون نسل قبل را عقب افتاده تلقی می کنند. 

و این فرمول کلی برای خیلی از کشورها است. در حقیقت هویت را از شما می گیرند و وقتی هویت گرفته شد یک چیز مجازی نشان می دهند، یا یک آینده مجازی خیلی نزدیکی را ترسیم می‌کنند که اگر دو قدم دیگر بردارید به آن می‌رسید و ما به این می گوییم سراب.

این فرمول شناخته شده ای است ولی ما  هیچگاه به موضوع شایعه پراکنی درست نپرداختیم، این موضوع از اول انقلاب شروع شد از چیز‌های مذهبی شروع شد، اگر فردا جمهوری اسلامی بگوید حجاب آزاد است، می روند سراغ یک مسئله دیگر و آن جا شایعه سازی می کنند.

تبیان: پس چرا غرب  بودجه های کلانی را به برنامه های تبلیغاتی علیه فرهنگ کشور ها تخصیص می دهد؟

کاری که در خارج می کنند فقط آنالیز است. آن‌ها آنالیزشان قوی است، و ما باید قبول کنیم که بخش آنالیز آن ها از بخش اجراییشان قوی تر است. 

بودجه های عجیب و غریبی هم صرف نمی کنند برای این آنالیز کردن. بی بی سی فارسی با 15 میلیون راه افتاد و موفق عمل کرده؛ یا مثلا کل افرادی که در من و تو کار میکنند دویست نفر یا سی صد نفر هستند؛ حالا شما این را بگذارید در کنار یکی از نهاد های فرهنگی داخل کشور. نسبت بودجه هایی که داخل برای حوزه های فرهنگی خرج می شود خیلی بیشتر است؛ علاوه بر اینکه آن ها درست از بودجه استفاده می کنند ولی ما هرز استفاده می کنیم؛ خرج احساسی می کنیم.

یک مستند ساختند به نام ایران و غرب، درباره مذاکرات هسته ای در زمان آقای احمدی نژاد که دو سال و نیم این ها تحقیق کردند و بعد 45 روزه مستند را ساختند و به قدری خوب ساخته بودند که حتی پرس تی وی هم پخش کرد. ولی ما اول تصویر می گیریم بعد  سناریو تنظیم می کنیم؛ در همه حوزه های فرهنگی ما همین طور هستیم.

تبیان: پس با این وجود مسئله تهاجم فرهنگی که رهبری بسیار تاکید می کنند را چگونه تفسیر می کنید؟
خب رهبری به واسطه آشنایی کامل با ادبیات غرب بود که سال 72 یا 73 از تهاجم فرهنگی حرف زدند؛ اما مسئولین روی شلوار جین و تی‌شرت آستین کوتاه فشار می آوردند.
ما هم آن زمان فکر می کردیم که تهاجم فرهنگی یعنی دشمن الان می آید می خواهد حمله کند؛ انصار حزب الله هم بعدا آمد گفت شاید ما داشتیم اشتباه می کردیم. شاید بشود گفت بعضی ها مثل خانم علی نژاد آنارشیست هستند، کلا مخالفند؛ مثلا در لندن قانون دوربین کنترل سرعت می گذارند، طرف اصلا رانندگی نمی کند ولی می آید اعتراض می کند و کمپین تشکیل می دهد. خب این آدم ها در همه کشور ها هستند اما اینکه در همه کشور ها نمی توانند موج ایجاد کنند به دلیل این است که دولت ها قبلا کاری می کنند. مشکل اصلی ما در اجرا کردن است.

ما همیشه از اتاق فکری حرف می زنیم که به خانم علی نژاد خط داده ولی من به این اتاق فکر اعتقادی ندارم. این اتاق فکر ها در سطح کلان کار می کنند مثلا اینطور نیست که به علی نژاد بگویند این کار را بکن.
به هر حال علی نژاد شاید بتواند در کوتاه مدت برای کسانی که نظم و انضباط را در سطح شهر فراهم می کنند مشکل به وجود بیاورد، ولی در دراز مدت هیچ کاری نمی تواند انجام دهد، چون من فکر نمیکنم پایه های نظام جمهوری اسلامی روی حجاب بنا شده باشد که اگر حجاب را بزنیم، پایه ها ترک بخورد، شاید یک چیز هایی به حجاب وابسته باشد ولی قطعا حجاب پایه های نظام نیست.

تبیان: اگر حجاب از ارکان انقلاب نیست و جز مهم ترین مولفه ها نیست، پس چرا سال ها دارند روی از بین بردن آن کار می کنند؟
واقعیت این است که این یک مشکل داخلی است؛ خود کسانی که صحبت رهبری را متوجه نشدند این چالش را به وجود آوردند؛ چون بیش از حد وزن گذاشتنند روی این ستون، چون حجاب چیزی نیست که انقلاب آورده باشد، حجاب در تاریخ ما بوده است، حتی در زنان زرتشت هم بوده، حتی زمانی که رضا شاه خواست به زور با حجاب مبارزه کند، مادر بزرگ مادربزرگ خود من با اینکه اصلا سیاسی نبود، آنقدر از خانه بیرون نیامد تا فوت کرد؛ پس حجاب چیزی نیست که با جمهوری اسلامی آمده باشد. 

بخشی از این دخترها هم مشکلشان حجاب نیست، مشکل دیگری دارند؛ مثلا کار ندارند یا همسر ندارند یا شکست عشقی خوردند حالا می‌خواهند دیده شوند.


اتفاقا امثال علی نژاد دلشان می‌خواهد ما با بها دادن بیش از حد به مسئله حجاب در زمین آن‌ها بازی کنیم و من اعتقاد دارم با اینکه در فضای مجازی مصادیق بی حجابی را می‌بینیم، اگر وزن سنجی بشود این گروه‌ها خیلی هم طرفدار ندارند، چون این فضای مجازی مگر چند درصد واقعیت جامعه ما هست؟ 
در حقیقت فضای مجازی ما خیلی مجازی شده و بازتاب واقعیت‌های جامعه نیست؛ من قول می دهم اگر فردا کسی بیاید بگوید حجاب را بردارید، خیلی از این تعداد بیشتر داریم که مبارزه می‌کنند برای حفظ حجاب.
رهبری سال نود و دو اگر اشتباه نکنم صحبتی در مشهد داشتند که فرمودند بعضی از این خانم‌هایی که به استقبال ما آمدند و اشک می‌ریختند، ما در عرف خودمان به این‌ها بدحجاب می گوییم ولی این یک نقض ظاهری است؛ اینها کدهای محکمی بود که رهبر دادند اما توجه نشد یا نخواستند توجه شود.

بخشی از این دخترها هم مشکلشان حجاب نیست، مشکل دیگری دارند؛ مثلا کار ندارند یا همسر ندارند یا شکست عشقی خوردند حالا می خواهند دیده شوند، به خاطر همین در فضای مجازی فعالیت می کنند.

تبیان: اگر شما به عنوان مجری فرهنگ در ایران بودید و با این پدیده چهارشنبه های سفید و یا با دختران خیابان انقلاب مواجه می شدید چگونه برخورد می کردید؟
من مطمئنم کاری که می گویم نمی شود ولی اگر در انگلیس این اتفاق افتاده بود، شب بی بی سی آن دختر را می آورد و با او مصاحبه می کرد، نه مصاحبه ای که ضد نور بزند.

در انگلیس موقع بازجویی یا خبرنگاری می‌گویند تا می‌توانی بگذار طرف حرف بزند، هرچقدر می‌خواهد حرف بزند، بعد سوالاتت را مطرح کن. یعنی شخص را می آورند از لحاظ فکری برهنه اش می کنند بعد همه می فهمند هیچ چیزی ندارد؛ من می گویم بگذاریم این ها حرف بزنند، بعد متوجه می شویم که اصلا این آدم سیاسی نیست این اصلا مشکلش حجاب نیست.

تبیان: سومین مولفه ای که گفتید تاثیر گذار است در نظایر کمپین چهارشنبه های سفید، شرائط و بستر های داخلی بود؛ چه شرائطی در داخل به این موضوعات ضد فرهنگ کمک می کند؟

ببینید در دهه شصت شلوار لی و تی‌شرت ممنوع بود و خب اگر هنوز هم این ها ممنوع بودند به یک چالش تبدیل می شدند. اوج پیشرفت موسیقی پاپ در کشور زمانی بود که ممنوع بود. یک مدت آمدند گفتند کسی شلوار در چکمه نکند، از فردا همه چکمه پوشیدند.

این که ما بیاییم به خاطر فشار غرب بگوییم حجاب آزاد است، این شکست ما محسوب می‌شود و اگر فضا را در این موضوع بازتر کنیم، می روند در موضوعات دیگر هم وارد می‌شوند.


یکسری چیزها باید بازبینی شود، افرادی که مقوله حجاب در دستشان بوده شاید روانشناسی جامعی نسبت به بخش جوان جامعه ندارند و شاید زیادی از بولتن ها خبر می خوانند، باید جامعه را بهتر بشناسند؛ جامعه ایران همیشه حجاب را دوست داشته، همیشه هرچیزی که ممنوع شود یکسری افراد هم هستند که این ممنوعیت را دوست دارند بشکنند.

مگر ما در همین لندن حجاب نداریم؟ یا در لبنان حجاب نداریم؟ مگر در فرانسه برای حجاب جریمه نگذاشتند، بعضی ها دسته چکشان را گذاشتند جیب شان و جریمه اش را دادند، پول‌شان هم که تمام شد مردم پول جمع کردن و جریمه را پرداخت کردند؛ حجاب چیزی بوده که همیشه بوده و نه علی نژاد و نه هیچکس دیگری نمی تواند بردارد، حتی در فرانسه که اینقدر لیبرال هستند، نتوانستند حجاب را بردارند؛ در ترکیه وقتی آمدند حجاب را بردارند اصلا حکومت اسلامی شد. 

اما در ایران حجاب را تبدیل به یک معضل کردند. همسر دوست من در لندن با حجاب است و در مترو کار می کند، این خانم محجبه که خیلی از کار ها را کنار گذاشته به خاطر حجاب، آمده ایران به حجابش گیر داده اند. که چرا حجابت کامل نیست؟!

خیلی از این کارها در زمین دشمن بازی کردن است. ببینید در قرآن می گوید ربا حرام است و تمام کوچه و پس کوچه های فرار را هم نور انداخته که معلوم باشد و کسی سمت آن نرود، بعد ما این را رها کردیم؛ دین ما می گوید که اگر فلان لقمه بیاید در خانه خیلی چیزها را از بین می برد، ما آمدیم یکسری از حلال های خدا را حرام کردیم یکسری از حرام ها را هم حلال کردیم خب این در زمین دشمن بازی کردن است. این موضوعات را فراموش کردیم و فقط به حجاب اهمیت دادیم؛ در غفلت ما از این حرام و حلال ها، دشمن غیرت و حیای جوان ها را هدف قرار داد.

در پرس تی وی ما مجری هایمان حجاب دارند ولی ما همیشه در توضیح این حجاب مشکل داشتیم؛ از سال 2007 من وقتی مدیر شدم، ایده ای به نظرم رسید، گفتم ما یک لباس فرم داریم مثل هواپیمایی، این لباس فرم کار ما هست، من نه از لحاظ فقهی و نه حقوقی هیچ توضیحی برای شما ندارم و این مشکل ما را حل کرد. وقتی روزنامه گاردین آمدند از مجری های ما سوال کنند که شما تحت فشار دارید حجاب را رعایت می کنید، گفتند نه این لباس فرم ما هست و ما این را خودمان انتخاب می‌کنیم.

تبیان: رهبری چند هفته قبل درباره حجاب فرمودند که، یک ارزش است و ما نباید از آن کوتاه بیاییم؛ همچنین کسانی که مماشات میکنند با مخالفین حجاب اجباری را توبیخ کردند؛ این آیا در تضاد با گفتار شما نیست؟
من اعتقاد ندارم که به بی بند و باری فضا بدهیم، اما هیچگاه از رهبری هم ندیدم که گفته باشند، با بزن و ببند و چاقو کشی کار را جلو ببریم. 

این که ما بیاییم به خاطر فشار غرب بگوییم حجاب آزاد است، این شکست ما محسوب می شود و اگر فضا را در این موضوع بازتر کنیم، می روند در موضوعات دیگر هم وارد می شوند. این دقیقا مثل این است که بگوییم فلان سد خشکسالی آورده بعد دینامیت بگذاریم سد را خراب کنیم؛ ما در دهه هفتاد مماشات کردیم و نتیجه اش را هم دیدیم.
 
اما ایشان مثلا درباره قانون پولشویی هم مخالفت کردند، ولی منظورشان این نیست که در ایران پولشویی آزاد شود، بلکه می گویند باید مدل و الگوی خودمان را داشته باشیم و از خارجی ها نگیریم؛ در حقیقت می گویند نباید صورت مسئله را پاک کنیم بلکه راه حل را پیدا کنیم.

تعداد امتیازات: (0) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (74)
کد خبر: 6320
  • بستر چهارشنبه‌های سفید، خلاء فرهنگی داخل کشور است

RSS comment feed نظرات ارسال شده

هم اکنون هیچ نظری ارسال نشده است. شما می توانید اولین نظردهنده باشد.

ارسال نظر جدید

نام

ایمیل

اين ماه: 497593                              ديروز: 28333                              امروز: 22497

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت برای تبیان خراسان جنوبی (سال 2018) محفوظ می باشد.